Marie* (55) stond jarenlang in de schaduw van haar partner. We noemen dit een afhankelijkheidsrelatie. Hij beheerste haar leven met geweld, dreiging en isolatie. Haar stem werd gesmoord en haar wil onderdrukt. Haar angst om weg te gaan was groot, maar ze wist dat blijven ook niet goed was voor haar. Langzaam maar zeker kwamen de keerpunten.
De eerste stap: erkenning en hulp
Via een omweg kwam Marie terecht bij samenwerkingsverband Siem. Haar partner was namelijk al in behandeling en zijn behandelaar besefte dat veel van zijn problematiek draaide om hun relatie. Hij stond er daarom op dat ook Marie hulp nodig had. En zo kwam ze, samen met hem, bij Laura terecht.
Marie’s partner had al de hapklare oplossing voor haar zogenaamde stress: een hulphond. Maar was dat ook echt de oplossing? Er stond Laura maar een ding te wachten en dat was luisteren.
In het begin was Marie terughoudend. Ze wilde geen afspraken in hun woning. Ze had moeite met sociale contacten. Ze was immers zo afgescheiden van de buitenwereld dat ze schrik had van mensen die ze niet kende. Daarom vonden de gesprekken plaats op een neutrale plek, in een teamkamer van het gebiedsteam van Siem.
Langzaam groeide het vertrouwen tussen de twee. Laura ontdekte al snel dat een hulphond niet de oplossing was, maar dat Marie weg moest bij haar partner.
Een uitweg zoeken
De afhankelijkheidsrelatie was diepgeworteld. Met dreigementen als: “Mijn leven heeft geen nut zonder jou. Als je weggaat, dan moeten we er allebei aan” was de druk voor Marie groot. Laura wilde haar zo spoedig mogelijk wegkrijgen van hem. Dus werd er direct een wachtlijstplek aangevraagd voor veilige opvang en als er plek was een doorstroomwoning. Doordat Traverse in het samenwerkingsverband Siem zit, lukte het om versneld deze plek voor haar te regelen.
Voor het eerst in jaren kreeg Marie regie over haar eigen leven. Ze regelde haar financiën en startte haar behandeling weer op. Allemaal met behulp van haar familie. Want Siem ondersteunde haar bij het herstellen van relaties met vrienden en familie. “Dat voelde alsof een warme deken me omarmde.”
De kracht van herkenning
Marie worstelde met schaamte. “Waarom ben ik 27 jaar bij hem gebleven?” vroeg ze zich af. Laura meldde haar aan bij de lotgenotengroep van Sterk Huis (onderdeel van Siem). In die groep zitten andere mensen die ook uit een afhankelijkheidsrelatie komen. Daar vond ze herkenning, erkenning en ontdekte dat ze niet alleen was. Het besef dat anderen soortgelijke situaties hadden overleefd, haalde een enorme last van haar schouders.