zoek

Daniël Fennema - deel 'uitdagingen'

Uitdagingen

Op de planken

Aan uitdagingen geen gebrek. Daniël (39) die zijn onzekerheid niet meer uit de weg gaat, voegt daad bij het woord. Tegenwoordig staat hij met o.a. Adelheid Roosen op de planken en reist hij met theatergezelschap Theater Utrecht met Adelheid & Zina door het hele land. Traverse kreeg eerder namelijk de uitnodiging om een filmpje van een medewerker op te sturen als mogelijke gastspeler voor deze voorstelling. Maar omdat de organisatie ook ervaringsdeskundigen in huis heeft, werd aan Daniël gedacht. Die was meteen enthousiast. Daniël liet zich filmen en vertelde voor de camera zijn verhaal. Vervolgens werd hij door de theatermakers uitgenodigd voor een fotoshoot. ‘Super spannend allemaal, maar erg leuk’, reageert Daniël. ‘De meeste gastspelers spelen alleen in hun eigen stad, maar ik mag aan acht voorstellingen meedoen.’ Op het moment van dit interview heeft Daniël er al vier voorstellingen op zitten. Van plankenkoorts heeft hij geen moment last gehad: ‘Waarom zou ik?’ vindt hij. ‘Het is mijn eigen verhaal dat ik vertel. Ik hoef niets te verzinnen, ik ben gewoon mezelf.’

 

Thuislozen

De toneelvoorstelling ‘Thuislozen’ gaat over mensen die door uiteenlopende omstandigheden aan lager wal zijn geraakt. Door verlies van werk, door een scheiding of doordat er drugs in het spel kwam. De redenen zijn uiteenlopend, de gevolgen echter hetzelfde. Ze zijn alles kwijt, komen op straat te staan en worden door de maatschappij met de nek aangekeken. Al deze mensen komen elkaar tegen op een plein. ‘De voorstelling geeft heel goed weer hoe iedereen langs elkaar leeft ondanks dat ze lotgenoten zijn’, legt Daniël uit. ‘Niemand geeft om elkaar, het is ieder voor zich. Zo heb ik die wereld ook ervaren. Als je naar links kijkt, pakken ze rechts je fiets weg. De bedoeling van het stuk is dat mensen een andere kijk op dak- en thuislozen krijgen en dat vooroordelen worden weggenomen. ‘Thuislozen’ laat zien dat daklozen ook mensen zijn. Ze hebben soms zelfs net als jij een gewoon leven geleid totdat er een kink in de kabel kwam.’ De gedachte dat het iedereen kan overkomen, is een veel gehoorde. Daniël is het daar echter niet zo mee eens. Hij nuanceert: ‘De meeste mensen die op straat belanden, hebben trauma’s in hun leven opgelopen. Ze zijn verslaafd, misbruikt of op andere wijze van hun mens-zijn onteerd. Hun prioriteiten liggen anders dan bij een ‘normaal’ persoon. Waar die een stabiel sociaal netwerk om zich heen heeft, hebben veel daklozen dat niet of niet meer. Ons leven werd vroegtijdig verstoord. Dat maakte ons extra kwetsbaar.’

 

Waardering

‘Dat ik de kans krijg om me via toneel te manifesteren aan een groot publiek, betekent veel voor me. Ik voel me mens, ik krijg het vertrouwen van anderen. Men waardeert mij om mijn inzet en kwaliteiten. Nou en óf mijn moeder trots op me is. Ze komt volgende week naar de voorstelling in Den Bosch kijken. Deze bijzondere ervaring motiveert me tot in mijn vezels. Ik zeg wel eens schertsend: vrij zijn geeft me een veel beter gevoel dan drugs me ooit heeft gegeven. Ook ben ik niet meer zo bang om de verbinding met mensen op te zoeken. Vroeger, wanneer ik twee keer hallo tegen iemand gezegd had en niets terug hoorde, zweeg ik vanaf dat moment. Omdat ik het persoonlijk maakte. Dat doe ik niet meer. Ik zeg nu hallo en morgen weer. Ik hoef er niets voor terug te hebben. Die strijd heb ik losgelaten. Dit probeer ik ook in de voorstelling mee te geven. Dat je best hallo tegen mensen kunt zeggen, ook tegen mensen die ver van jouw wereld staan. Stel nou dat jouw hallo de enige hallo is die iemand op een dag hoort. En dat jouw hallo hem zou kunnen beletten om te gaan gebruiken of die fiets te jatten. Daar wil je toch bij zijn?’

 

Toekomst

Net als ieder ander heeft ook Daniël zijn dromen of beter gezegd ambities. Want als het aan hem ligt, worden die ook zeker gerealiseerd. Zo wil hij graag de tweejarige opleiding tot ervaringsdeskundige volgen. Een opleiding die hem de mogelijkheid biedt om op professionele basis mensen te helpen die van hun verslaving af willen komen. ‘Ervaringsdeskundigen van Traverse hebben mij weten te raken door hun kennis en ervaring’, zegt Daniël. ‘Dit stokje wil ik doorgeven.’ Ook privé kan Daniël zich al voorzichtig een voorstelling maken van zijn toekomstige bestaan. ‘Huisje, boompje, beestje’, grinnikt hij. ‘Daar heb ik mijn leven lang tegenaan geschopt en nu wil ik het zelf. Leven met structuur, met de juiste partner als het even kan. Dat lijkt me heel fijn.’ Hij ziet erg uit naar een eigen woning die eraan zit te komen. Eindelijk weer een eigen stek. ‘Je schaamt je toch wel als je bezoek krijgt op een opvanglocatie’, licht hij toe. ‘Vooral ook omdat ik dan weer mijn verhaal moet vertellen. Daar wil er eindelijk eens vanaf. Ik heb behoefte aan een plek die niet doet denken aan mijn verleden. Het huisje komt eraan, het beestje heb ik al. Nu het vrouwtje nog.'

Het complete verhaal gemist?

Lees de ook Daniëls 'Levensverhaal' en het deel 'Inzichten'. 

 

Tekst: Jeanette van Haasen